Charles Olivieri-Munroe

Charles Olivieri-Munroe jest znany ze swojego talentu i charyzmy, międzynarodowa prasa docenia go za nowatorskie interpretacje słowiańskiego repertuaru i za wrażliwość na czystość brzmienia orkiestry oraz umiejętność nawiązania porozumienia z każdą publicznością.
Począwszy od sezonu 2015/2016 Dyrektor Artystyczny i Główny Dyrygent Filharmonii Krakowskiej. Od roku 2013 jest Dyrygentem Honorowym Orkiestry Filharmonii Północnoczeskiej w Teplicach, w której był uprzednio dyrektorem artystycznym (od 1997 roku). Od 2005 roku Maestro pozostaje dyrygentem gościnnym Orkiestry Festiwalu w Round Top (Teksas).
Charles Olivieri-Munroe piastował stanowisko Pierwszego Dyrygenta Orkiestry Filharmonicznej Południowej Westfalii (2011-2018) oraz pełnił funkcję Głównego Dyrygenta podczas Colorado Crested Butte Festival i Dyrektora Artystycznego niemieckiej Inter-Regionales Symfonie Orchester (2008), w latach 2001-2004 był Głównym Dyrygentem Słowackiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej, a w okresie od 1993 do 1995 roku obejmował stanowisko asystenta dyrygenta Karlsbad Symphony Orchestra.
Dyrygent występował na pięciu kontynentach z najlepszymi światowymi zespołami, w tym z Izraelską Orkiestrą Filharmoniczną, Orkiestrą Filharmonii Czeskiej, Orkiestrą Symfoniczną Montrealu, Berlińską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Filharmonii w Sankt Petersburgu, Duńską Radiową Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie, Królewską Orkiestrą w Brukseli, orkiestrami symfonicznymi w Budapeszcie, Toronto, Oregonie, Nowym Jorku, Sydney, Amsterdamie, Frankfurcie, Atenach, Istambule, Lizbonie, Tokio, Seulu i Santiago (Chile).
W 2001 roku dyrygent zadebiutował w operze, dyrygując „Falstaffem” Giuseppe Verdiego na scenie Opery Komicznej w Berlinie. Od tego czasu dyrygował „Don Giovannim” Wolfganga Amadeusza Mozarta w Mediolanie, „Aidą” Verdiego w Teatro Fenice w Wenecji na festiwalu Lago di Como, występował też w Praskiej Operze Narodowej i Praskiej Operze Państwowej. W 2010 roku objął kierownictwo muzyczne nad spektaklem „Żywot rozpustnika” Igora Strawińskiego, wystawianym przez Warszawską Operę Kameralną z okazji 50-lecia działalności instytucji. W 2013 zadebiutował jako dyrygent w Sydney Opera House w Australii. W  lutym 2014 roku poprowadził w Teatrze Antonina Dvořáka znakomicie przyjęte przez krytykę wykonanie „Genowefy” Roberta Schumanna. W Brnie poprowadził „Diogenesa” Ilji Hurnika oraz „Acis i Galatea” Jerzego Fryderyka Haendla. Najbliższe produkcje operowe planowane na scenach europejskich pod kierunkiem Maestro to m.in. „Cyrulik sewilski” Gioacchina Rossiniego oraz „Eugeniusz Oniegin” Piotra Czajkowskiego.
Urodzony na Malcie, dorastał w Toronto, gdzie studiował fortepian u znakomitego pedagoga Borisa Berlina w Królewskim Konserwatorium Muzycznym i na Uniwersytecie w Toronto. Trzykrotnie został laureatem stypendium rządowego w Ontario, które pozwoliło mu wyjechać na studia dyrygenckie do Akademii Muzycznej im. L. Janáčka w Brnie, gdzie uczył się pod kierunkiem Otakara Trhlika. Pracował również pod okiem Jiri Belohlavka i odbył dwa kursy wakacyjne w L’Accademia Musicale Chigiana w Sienie, gdzie miał okazję współpracować z takimi profesorami jak Ilia Musin i Yuri Temirkanov. W 1997 roku Charles Olivieri-Munroe odebrał grant w wysokości 20 tysięcy dolarów od Rady Sztuki Kanady.
Jego kariera dyrygencka została rozpoczęta przez pasmo zwycięstw w międzynarodowych konkursach, na czele z pierwszą nagrodą na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym Praska Wiosna w 2000 roku, gdzie otrzymał także nagrodę wytwórni Supraphon Records, jak również nagrody Miasta Praga i Czeskiego Radia. W 2013 roku dyrygent odebrał nagrodę Asian Pacific Brand Foundation, której laureatami byli przed nim m.in. Hillary Clinton, Nelson Mandela, Steve Jobs, Michael Schumacher i Mark Zuckerberg.
Charles Olivieri-Munroe, chwalony jako znakomity akompaniator, miał okazję współpracować z takimi znamienitymi solistami jak Krystian Zimerman, Maxim Vengerov, Joshua Bell, Mischa Maisky, Schlomo Mintz, Sol Gabetta, Ivan Moravec, Joseph Suk, Gabriela Benackova, Joseph Calleja. Jako wytrawny interpretator, posiada niezwykłą łatwość w prowadzeniu i doskonaleniu warsztatu orkiestry.
Znany z innowacyjności proponowanych programów koncertowych, oprócz standardowych propozycji repertuarowych, Maestro dba o propagowanie twórczości czeskich mistrzów takich jak Antonin Dvořák, Bedrich Smetana, Leos Janáček czy Bohuslav Martinů, jak również chętnie przybliża publiczności utwory kompozytorów słowiańskich.
Charles Olivieri-Munroe nagrywa dla takich wytwórni jak SONY, RCA, Red Seal, NAXOS, SMS Classical i Naïve Records.