Rychert Zygmunt

ZYGMUNT RYCHERT edukację muzyczną rozpoczął w czwartym roku życia, od nauki gry na skrzypcach pod kierunkiem ojca. Studiował dyrygenturę w klasie prof. Witolda Krzemieńskiego w PWSM w Poznaniu (dyplom z wyróżnieniem, 1971) oraz kompozycję w klasie prof. Floriana Dąbrowskiego. Jako najmłodszy uczestnik został laureatem I Konkursu Dyrygenckiego im. G. Fitelberga w Katowicach (1971).
Po ukończeniu studiów, dzięki stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki, pełnił funkcję dyrygenta-asystenta w Filharmonii Narodowej w Warszawie (1971-1972). Stanowisko to piastował kolejne dwa lata już jako pracownik etatowy.
W 1973 roku, będąc asystentem Witolda Rowickiego, wyjechał z orkiestrą Filharmonii Narodowej na dwumiesięczne tournée do Japonii, gdzie dyrygował Tokyo Chamber Orchestra. W następnym roku prowadził siedemnaście koncertów podczas trasy orkiestry Filharmonii Narodowej po USA (m.in. w Nowym Jorku). 
W 1974 Zygmunt Rychert założył nową orkiestrę symfoniczną w Gdańsku, którą przemianowano na Filharmonię Bałtycką. Jako założyciel i pierwszy szef prowadził ją przez siedemnaście sezonów będąc dyrektorem artystycznym tej instytucji. 
W kolejnych latach sprawował kierownictwo artystyczne Filharmonii Szczecińskiej, oper w Bydgoszczy i Gdańsku. Jako kierownik artystyczny współpracował z Wiener Musik Theater, prowadząc kilkaset przedstawień operowych i operetkowych w RFN, Danii, Austrii i Szwajcarii. Podczas 40 lat intensywnej pracy koncertował w niemal całej Europie (Wiedeń, Leningrad, Praga, Kopenhaga, Reykjavik, La Valetta, Wenecja, Warna, Tallin, Lwów, Odessa, Charków, Genewa, Zurych, Berlin, Hamburg, Monachium, Stuttgart) oraz w USA, Japonii, Syrii i Chinach.
Współpracował z najwybitniejszymi solistami polskimi i zagranicznymi: Igorem Ojstrachem, Mścisławem Rostropowiczem, Konstantym Andrzejem Kulką, Kristianem Zimermanem, Rafałem Blechaczem, Wandą Wiłkomirska, Haliną Czerny-Stefańską, Lidią Grychtołówna, Barbarą Hesse-Bukowską, Paulem Badura-Skodą, Miłoszem Maginem, Tatianą Nikołajewą, Tatianą Shebanovą, Timofiejewem Dokszycerem, Peterem Dammem, Igorem Żukowem, Vadimem Brodskim, Zamfirem, Bernardem Ringeissenem, Adamem Makowiczem, Leszkiem Możdżerem, Waldemarem Malickim. Poprowadził około 2000 koncertów, przedstawień operowych i operetkowych. Zarejestrował kilkanaście CD, dokonał wielu radiowych nagrań archiwalnych, brał udział w transmisjach RTV, uczestniczył w międzynarodowych festiwalach muzycznych. 
Za aktywność zawodową Zygmunt Rychert otrzymywał liczne odznaczenia i medale, w tym m.in. dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi. 
W Przewodniku płytowym po muzyce klasycznej (wyd. 2001) został uznany za najlepszego polskiego dyrygenta, a jego nagranie Symfonii Organowej C. Saint-Saënsa określono mianem „najlepsze nagrania tego utworu na świecie”. 
Artysta zrekonstruował, całkowicie zinstrumentował na orkiestrę oraz prawykonał zachowane przez kompozytorów w szkicach następujące utwory: Ludomir Różycki (Koncert skrzypcowy nagrany z Eweliną Nowicką) Ignacy Jan Paderewski (Koncert skrzypcowy), Liszt/Chopin/Czerny/Thalberg/Pixis/Herz (Hexameron) oraz Tadeusz Kościuszko (dwa Polonezy). 
W 2014 roku maestro otrzymał Nagrodę Fryderyka za nagranie CD z utworami Wojciecha Kilara (Orkiestra Symfoniczna i Chór Akademii Muzycznej w Gdańsku), rok później za płytę A. Panufnik – Concertos (również z Orkiestrą Akademii Muzycznej w Gdańsku) dostał nagrodę Gryfa Pomorskiego. Rejestracja ta otrzymała też międzynarodową nominację do International Classical Music Awards (ICMA) 2016 w kategorii Koncerty.
Obecnie, jako profesor zwyczajny Zygmunt Rychert wykłada w Akademii Muzycznej w Gdańsku, gdzie prowadzi klasę dyrygentury symfoniczno-operowej oraz Akademicką Orkiestrę Symfoniczną. Od stycznia 2016 roku jest też dyrygentem gościnnym Filharmonii im. H. Wieniawskiego w Lublinie.