Koncert Symfoniczny


Piątek, 15 marca 2019, godz. 19:00
Bilety 30, 25, 20 zł
Sala koncertowa FL

Koncert symfoniczny

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Lubelskiej
Klaudiusz Baran – akordeon
Wojciech Michniewski – dyrygent

Program:
Igor Strawiński – Ognie sztuczne op. 4
Igor Strawiński – Ragtime
Igor Strawiński – Scherzo à la russe
Albin Repnikow – I Koncert akordeonowy
Piotr Czajkowski – IV Symfonia f-moll op. 36
 

15 marca (g. 19.00) w Filharmonii Lubelskiej wieczór muzyki rosyjskiej! Zagości niezwykle interesujący i rzadko eksponowany na deskach filharmonii instrument – akordeon (Klaudiusz Baran). Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Lubelskiej poprowadzi Wojciech Michniewski. W programie znajdą się utwory Strawińskiego, Repnikowa oraz Czajkowskiego. Serdecznie zapraszamy !

Wieczór rozpocznie muzyka jednego z najwybitniejszych kompozytorów rosyjskich XX wieku – Igora Strawińskiego (1882-1971). Jako kompozytor ceniony jest za swą różnorodność stylistyczną (trzy fazy twórczości: rosyjska, neoklasyczna oraz dodekafoniczna) oraz za wielkie dzieła, które pozostawił dla potomnych. Wśród nich znajdują się: balety (np. Ognisty ptak, Pietruszka, Święto wiosny, Pulcinella) komponowane dla zespołu baletowego Siergieja Diagilewa, opery (np. Król Edyp), utwory orkiestrowe (np. Scherzo fantastyczne op. 3, Ognie sztuczne op. 4, suity baletowe), koncerty, utwory chóralne, pieśni, utwory kameralne i fortepianowe, czy utwory na zespół jazzowy. Dla wielu Strawiński i jego twórczość stanowią idiom stylu neoklasycznego, XX-wiecznej muzyki baletowej, idiom dominacji rytmiki w dziele muzycznym.
Igor Strawiński w swej twórczości inspirował się wieloma źródłami. Jednym z nich była muzyka jazzowa, z którą zapewne spotkał się podczas swojego pobytu w Stanach Zjednoczonych (od 1939 roku do śmierci w 1971 roku). Połączenie warsztatu kompozytorskiego muzyki klasycznej z elementami jazzowymi stanowi niezwykle ciekawe doświadczenie dla ucha każdego Melomana. Do utworów Strawińskiego nawiązujących do stylu jazzowego należą między innymi: Ragtime z Historii żołnierza (1918), Piano-Rag Music (1919), Ragtime for 11 Instruments (1920),  Praeludium for Jazz Band (1936-7, 1953), Scherzo a la russe (1944) i Ebony Concerto (1945).
Koncert wieńczy symfonika Piotra Czajkowskiego (1840-1893) – IV Symfonia f-moll. Utwór powstał w ciężkim czasie dla kompozytora, kiedy rozpadło się jego krótkotrwałe małżeństwo. Toteż symfonia, choć z założenia nieprogramowa, wiąże się jak żadna wcześniej z ekspresją przeżyć wewnętrznych kompozytora, czy jego przemyśleniami, poetycką wręcz wizją fatum, cierpień, melancholii, ale i nadziei, a wszystko to zawarte w klasyczne ramy czteroczęściowej formy. Przedstawia ją w finale symfonii nawiązując do popularnej rosyjskiej melodii ludowej – Wo pole bieriozka stojała, w której Czajkowski widzi radość, beztroskość zwykłego ludu. Program symfonii opisał kompozytor w listach do swojej wieloletniej patronki Nadieżdy von Meck, której dedykował cały utwór – „najlepszemu przyjacielowi”.    


 

 


Igor Strawiński (1882-1971)


Piotr Czajkowski (1840-1893)

 

 

 

Partner Filharmonii