Inauguracja Sezonu Artystycznego 2019/2020


Piątek, 13 września 2019, godz. 19:00
Bilety 40, 30, 20 zł
Sala koncertowa FL

 

Ten koncert już się odbył.



Inauguracja Sezonu Artystycznego

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Lubelskiej
Agata Szymczewska
– skrzypce

Laureatka I Nagrody na XIII Międzynarodowym
Konkursie Skrzypcowym im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (2006)

Wojciech Rodek – dyrygent
Andrzej Gładysz – tenor, słowo o muzyce

Program:
Mikołaj Hertel – Suita orkiestrowa Mazurek – odcienie (prawykonanie)
Henryk Wieniawski – II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22
Karol Szymanowski – Harnasie op. 55
Wojciech Kilar – Krzesany
 

Uroczyste rozpoczęcie sezonu artystycznego 2019/2020 Filharmonia Lubelska będzie świętować muzyką kompozytorów polskich: Henryka Wieniawskiego, Karola Szymanowskiego, Wojciecha Kilara oraz Mikołaja Hertla, którego utwór – „Suita orkiestrowa Mazurek – odcienie” – zostanie tego wieczoru prawykonany.
Dojrzałą twórczość Henryka Wieniawskiego (1835-1880) reprezentuje między innymi jego II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 (Allegro moderato; Romance. Andante non troppo; Finale. Allegro fuoco – Allegro moderato). Wykorzystanie szeregu oryginalnych rozwiązań kolorystycznych, artykulacyjnych, czy harmonicznych wyróżnia utwór spośród innych koncertów skrzypcowych. Trzyczęściowy układ wraz z łącznikami zbliża dzieło do formy jednorodnej i monotematycznej.  Koncert swój Wieniawski dedykował „kochanemu przyjacielowi” – Pablowi Sarasatemu (1844-1908) – skrzypkowi i kompozytorowi. 
Dwa ostatnie utwory w swej warstwie muzycznej nawiązują do bogactwa kultury górali podhalańskich, łącząc w sobie inspiracje muzyki ludowej z wyrazem płynącym z własnego stylu kompozytorskiego. Muzyka z baletu „Harnasie” Karola Szymanowskiego (1882-1937) zawiera w sobie niemalże wszystkie typowe cechy muzyki tego regionu: charakterystyczną szorstkość brzmienia opartą o różne skale ludowej proweniencji oraz swoisty temperament rytmiczny. Źródeł inspiracji dla kompozytora przy tworzeniu tego dzieła należy szukać w jego zamiłowaniu do kultury góralskiej, szczególnie zamiłowaniu do Zakopanego oraz silnym związkiem kompozytora z tym środowiskiem (był on m. in. drużbą na weselu przyjaciółki, góralki Haliny Gąsienicy-Roj z Jerzym Rytardem) oraz z charakterem twórczości Szymanowskiego, który w tym czasie mieści się w tzw. okresie „narodowym”.
„Krzesany” Wojciecha Kilara (1932-2013) to swoisty poemat symfoniczny odwołujący się w szczególności do tytułowego tańca – męskiego, szorstkiego, wyraźnego, bardzo szybkiego, a wręcz „mantrycznego”. Utworem tym, wykonanym po raz pierwszy podczas Warszawskiej Jesieni w 1974 roku pod batutą Jana Krenza, zerwał Kilar z tradycją przedstawiając dzieło nawiązujące do tonalności, góralskich skal, czy charakterystycznej rytmiki tanecznej górali podhalańskich. Jan Krenz miał powiedzieć do kompozytora: „Otworzyłeś szeroko okno i wpuściłeś do pokoju muzyki polskiej świeże górskie powietrze." .

Partner Filharmonii