Heinrich Ignaz Franz von Biber – Harmonia artificiosa-ariosa

Heinrich Ignaz Franz von Biber (1644–1704) – Harmonia artificiosa-ariosa
Wykonanie zawiera następujące partie Partit:

I Partita d-moll
Sonata (Adagio – Presto – Adagio), Allamande, Gigue (z wariacjami I i II – Presto), Aria, Sarabande (z wariacjami I i II), Finale (Presto)

II Partita h-moll
Praeludium, Allamande z wariacją, Balletto (Allegro), Aria (Presto), Gigue (Presto)

III Partita A-dur
Praeludium (Allegro), Allamande, Amener (Presto), Balletto, Gigue, Ciacona (Canon in unison)

IV Partita Es-dur
Sonata (Adagio – Allegro – Adagio), Allamande, Trezza (Presto), Aria, Canario, Gigue (Presto), Pollicinello (Presto)

V Partita g-moll
Intrada (Alla breve), Aria (Adagio), Balletto (Presto), Gigue, Passacaglia (Adagio – Allegro – Adagio)

VI Partita D-dur
Praeludium (Adagio – Allegro), Aria z 13 wariacjami, Finale (Adagio – Allegro)

VII Partita c-moll
Praeludium (Grave), Allamande, Sarabande, Gigue (Presto), Aria, Trezza, Arietta variata

Harmonia artificiosa-ariosa Heinricha Ignaza Franza von Bibera to zbiór partii skrzypcowych (Partity) skomponowanych jako koncertujące sonaty i wariacje, które reprezentują szczyt techniki skrzypcowej baroku. Utwory łączą elementy stylu solowego i kameralnego, wykorzystując bogactwo ozdobników i wariacji oraz różne efekty instrumentalne charakterystyczne dla epoki.

Koncert zaoferuje słuchaczom pełne spektrum barokowych form – od surowych sonat przez taneczne allamandy, gigue i sarabandy aż po rozbudowane wariacje i polichinelle. Każda z partii przypisana została innemu soliście – skrzypcom lub altówce – co podkreśla różnorodność brzmienia i rolę poszczególnych instrumentów prowadzących.

Basso continuo realizowany będzie przez doświadczonych instrumentalistów: wiolonczelistkę Teresę Kamińską, Piotra Młynarczyka na violi da gamba oraz Maurycego Raczyńskiego na klawesynie, co zapewni autentyczną barokową akompaniamentację o bogatej strukturze harmonicznej.

Wykonawcy, będący specjalistami w dziedzinie muzyki dawnej, poprzez historycznie poinformowaną interpretację i dbałość o detale stylistyczne przeniosą publiczność w świat dźwięków XVII wieku, ukazując zarówno wirtuozerię solistyczną, jak i emocjonalną dramaturgię barokowych pejzaży dźwiękowych.