Koncert kameralny „Romantyczne duety

J. Karłowicz – „Łzy serca”
J. Karłowicz – „Do Niemna”
M. Karłowicz – „Upływa dzień”
M. Karłowicz – „Zaczarowana królewna”, op. 3 nr 7
F. Chopin – „Życzenie”, op. 74 nr 1
W. Żeleński – „Tędy leciał ptaszek”, op. 4
W. Żeleński – Barkarola
S. Moniuszko – „Czy powróci”
S. Moniuszko – „Sen”
J. Wieniawski – „Wanderer’s Nachlied”, op. 47
J. Wieniawski – „Mailied”, op. 47
J. Wieniawski – „Viel Vogel sind geflogen”, op. 47
F. Mendelssohn Bartholdy – „Abendlied”
G. Fauré – „Puisqu’ici bas toute ame”, op. 10 nr 1
E. Chausson – „La Nuit”, op. 11 nr 1
E. Chausson – „Reveil” , op. 11 nr 2
G. Rossini – „La regata veneziana”

Twórczość pieśniowa polskich kompozytorów stanowi ważny wkład w rozwój tego gatunku w całej historii muzyki. Na gruncie muzyki narodowej XIX wieku pieśni w językach ojczystych dawały wyraz tożsamości, jedności i dumy z własnej kultury. W uciśnionej zaborami Polsce stały się dodatkowo ważnym przejawem walki o niepodległość oraz wzniecały narodowowyzwoleńczy ogień w sercach rodaków – tak mocno dotkniętych ówczesną sytuacją polityczną oraz nieudanymi powstaniami. „Ku pokrzepieniu serc” swoje pieśni pisała większość kompozytorów tamtych czasów na czele z Fryderykiem Chopinem i Stanisławem Moniuszko. Swój wkład w rozwój tego gatunku mieli również Władysław Żeleński, Mieczysław Karłowicz, czy Józef Wieniawski. Utwory te do dzisiaj zachwycają swoją melodyką opartą często na motywach ludowych, porywającą do tańca rytmiką, głębokim liryzmem i niekiedy melancholią, a teksty polskich poetów przemawiają do duszy każdego, komu bliska jest polska kultura.