Ułatwienia dostępu
Antonín Dvořák Koncert skrzypcowy a-moll, op. 53
Ralph Vaughan Williams VII Symfonia „Antartica”
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Lubelskiej
Akademicki Chór Uniwersytetu Medycznego w Lublinie
Monika Mielko-Remiszewska – przygotowanie
Anna Koehler – sopran
Urodzona 27 kwietnia 1998 roku w Krakowie.
W latach 2005-2011 uczęszczała do Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I stopnia im. I. J. Paderewskiego w Krakowie będąc w klasie fortepianu. W latach 2011-2017 kontynuowała naukę w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II stopnia im. F. Chopina w Krakowie w klasie fortepianu prof. Bożeny Dobrowolskiej.
Po ukończeniu szkoły średniej zdała egzaminy i została przyjęta na studia śpiewu w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Podczas studiów licencjackich prowadzona przez prof. Henrykę Januszewską - Stańczyk. Studia magisterskie odbywała pod kierunkiem dr Ewy Tracz. W czasie studiów uczestniczyła w masterclassach prowadzonych przez m.in. Stefanię Donzelli, Martinę Jankovą, Mariusza Kwietnia i Izabelę Kłosińską. W roku 2022 uzyskała tytuł magistra sztuki.
Jako solistka brała udział m.in. w koncercie z udziałem Akademickiej Orkiestry Barokowej i Chóru Kameralnego Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Występowała solowo z repertuarem klasycznym i nowoczesnym podczas Festiwalu 7 Kultur: „Norwid i Wyszyński u podnóża Tatr”, a także na festiwalu Cracovia Sacra, Spiskie melodie oraz Pejzaże romantyczne. Dokonała prawykonania utworu „Kiej jo se przełozem” prof. Anny Zawadzkiej-Gołosz. Zadebiutowała na scenie operowej w październiku 2022 rolą Pierwszej Wiedźmy w operze „Dydona i Eneasz” Henry’ego Purcell’a w Warszawskiej Operze Kameralnej, a także w listopadzie 2023 i pażdzierniku 2024 roku podczas wznowienia opery.
W maju 2023 roku wykonała partię Adeli w operetce „Zemsta Nietoperza” J. Straussa w Katowicach Mieście Ogrodów w reżyserii Grzegorza Eckerta i pod kierownictwem muzycznym Jurka Dybała. W kwietniu 2024 roku brała udział w serii koncertów podczas XXXVII Dni Muzyki Wokalnej Perły Muzyki Barokowej. W maju 2024 roku brała udział w wydarzeniu „Pokój Mozarta” w reżyserii Tomasza Cyza odbywającym się w Warszawskiej Operze Kameralnej w ramach Nocy Muzeów.
Jako solistka występowała też w Katowicach Mieście Ogrodów, w Muzeum Wnętrz Dworskich w Ożarowie oraz w Pałacu w Wilanowie.
Od października 2022 do czerwca 2024 była słuchaczką studiów podyplomowych w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach w klasie dr Ewy Tracz i prof. Grzegorza Biegasa. Od października 2023 studiuje także kulturoznawstwo na Uniwersytecie Ignatianum w Krakowie. W sierpniu 2024 roku kreowała postać Adeli z „Zemsty Nietoperza” J. Straussa w ramach 57. Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju.
We wrześniu 2024 roku występowała podczas 33. Festiwalu im. Adama Didura w Sanoku oraz dokonała prawykonania utworu „Nokturn” Julii Piaseckiej, który otrzymał 1 nagrodę na 32. Ogólnopolskim Otwartym Konkursie Kompozytorskim im. Adama Didura. Wraz z capellą cracoviensis wykonała partię Filii z oratorium „Jephte” G. Carissimiego w ramach Europa Rara festiwalu Opera Rara w Ostravie i Broumovie, a także we Wrocławiu i Krzeszowie w ramach Festiwalu Piastów Śląskich.
Zadebiutowała na scenie Teatru Łaźnia Nowa w operze H. Purcell’a „The Fairy Queen” w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego w ramach festiwalu Opera Rara. W sierpniu 2025r wystąpiła podczas Festiwalu Bachowskiego w Świdnicy. W październiku wraz z Warszawską Operą Kameralną dokonała dwóch wykonań opery „Dydona i Eneasz” H. Purcell’a w Studio S1 Polskiego Radia w Warszawie oraz w Teatrze Szekspirowskim w Gdańsku w ramach Festiwalu ORGANy PLUS, ponadto w listopadzie zadebiutowała na scenie Filharmonii Krakowskiej partią Amora z opery „Orfeusz i Eurydyka” Ch. W. Glucka z towarzyszeniem capelli cracoviensis pod przewodnictwem Owain’a Park’a.
Maria Sławek – skrzypce
Skrzypaczka, wykładowczyni i badaczka, łącząca życie koncertowe z działalnością naukową, społeczną i artystyczną. Występuje jako solistka i kameralistka, współpracując z czołowymi orkiestrami oraz artystami w Polsce i za granicą. Koncertowała m.in. w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Izraelu, USA, Francji, Brazylii, Hiszpanii, na Ukrainie i we Włoszech.
Prowadzi klasę skrzypiec w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie, wykłada także na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest również autorką jedynego w Polsce kursu historii muzyki żydowskiej, realizowanego w ramach Podyplomowych Studiów Polsko–Żydowskich w Instytucie Badań Literackich PAN.
Od wielu lat związana jest z twórczością Mieczysława Wajnberga. Jest współzałożycielką i prezeską Instytutu jego imienia (www.instytutwajnberga.org), w ramach którego realizuje projekty koncertowe, badawcze i popularyzatorskie, takie jak „Domówka u Mietka”, „Spacerownik Warszawa Wajnberga” czy „Pocztówka do Mietka”.
W dorobku fonograficznym Marii Sławek znajdują się: Weinberg – Sonatas for Violin and Piano (CD Accord, 2015) nagrana z Piotrem Różańskim , Rejoice (CD Accord, 2019) z Marcinem Zdunikiem, TIKTIN (Orphée Classics, 2024) z Lutosławski Quartet i Tomaszem Januchtą – nagrany live podczas koncertu w Wielkiej Synagodze w Tykocinie oraz Different Trains (Anagram, 2024) – z muzyką Mieczysława Wajnberga (w autorskiej aranżacji na sekstet smyczkowy) i Andrzeja Panufnika wraz z Anna Marią Staśkiewicz, Katarzyną Budnik, Arturem Rozmysłowiczem, Marcinem Zdunikiem i Rafałem Kwiatkowskim.
Od 2022 roku jest kuratorką cyklu Dialogi – muzyczne spotkania w historycznych pracowniach artystycznych, który prezentuje muzykę kameralną w unikalnych, autentycznych przestrzeniach związanych z warszawskimi artystami.
Publikowała m.in. w wydawnictwach Żydowskiego Instytutu Historycznego, Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, w roczniku Zagłada Żydów oraz w Ruchu Muzycznym. Współpracuje z Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, Festiwalem Kultury Żydowskiej w Krakowie i Programem 2 Polskiego Radia (audycja poświęcona nagraniom na LP - Duża Czarna).
Jest laureatką stypendiów Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (w tym programu Młoda Polska), Stypendium Artystycznego m.st. Warszawy oraz Stypendium Twórczego MKiDN (2013, 2025). W ramach projektów stypendialnych stworzyła m.in. aranżacje pieśni Wajnberga oraz przekłady poezji jidysz, obecnie pracuje nad cyklem koncertów solowych po:miejsca w przestrzeniach dawniej związanych ze społecznością żydowską.
Maria Sławek jest absolwentką Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie studiowała pod kierunkiem prof. Wiesława Kwaśnego. Uczyła się również u prof. Jana Staniendy oraz prof. Kai Danczowskiej. W 2015 roku uzyskała stopień doktora, a w 2020 – doktora habilitowanego sztuki.
Gra na skrzypcach R&M Millant (Paryż, 1961).
Piotr Wijatkowski – dyrygent
Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w której odbywał studia dyrygenckie w klasie prof. Henryka Czyża (koncert dyplomowy z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie). Naukę kontynuował w Hochschule für Musik und darstellende Kunst „Mozarteum” w Salzburgu pod kierunkiem prof. Michaela Gielena. Uczestniczył w kursach interpretacyjnych prowadzonych przez Davida Epsteina. W roku 2018 uzyskał stopień doktora habilitowanego sztuki, w dziedzinie sztuk muzycznych, w dyscyplinie artystycznej dyrygentura, nadany uchwałą Rady Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Działalność artystyczną rozpoczął w 1989 roku. Ma w dorobku ponad 500 koncertów symfonicznych zrealizowanych w Polsce i za granicą, m. in. w Stanach Zjednoczonych, Korei Południowej, Egipcie, Niemczech, Austrii, Włoszech, Francji, Portugalii, Szwecji, Holandii, Danii, Ukrainie i Albanii. Poprowadział również ponad 50 teatralnych spektakli muzycznych. Dyrygował orkiestrami większości polskich filharmonii, w tym Filharmonii Narodowej w Warszawie. Wśród wybitnych solistów, którym towarzyszył byli m.in.: Wanda Wiłkomirska, Idil Biret, Aldona Dvarionaite, Marina Jaszwili, David Garrett, Krzysztof Jakowicz, Jakub Jakowicz, Konstanty Andrzej Kulka, Alena Baeva, Avri Levitan, Radovan Vlatković, Ewa Pobłocka, Piotr Paleczny, Lidia Grychtołówna, Stanisław Drzewiecki, Jadwiga Rappé, Wiesław Ochman, Leszek Możdżer. Uczestniczył w wielu krajowych i międzynarodowych festiwalach. W swoim repertuarze ma większość najważniejszych dzieł symfonicznych oraz wiele utworów współczesnej literatury muzycznej. Dokonał światowych i europejskich prawykonań dzieł Bertolda Hummla (Partita na orkiestrę kameralną), Craiga Russela (Concierto Romantico), Manuela Millana (Concierto para Guitarra y Orquesta de Cuerda), Daniela Galay’a (III Symfonia), Philippe Chamouarda (Les Figures de I’invisible, III Symfonia).
Od 1993 do 2011 roku pracował w Filharmonii im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie, pełniąc przez wiele lat funkcję pierwszego dyrygenta, jak również dyrektora artystycznego. Z orkiestrą Filharmonii Lubelskiej występował na wielu krajowych estradach, m. in. dwukrotnie w Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego. Poprowadził 10 zagranicznych tournées orkiestry (kraje europejskie oraz Korea Południowa). Na lubelską estradę wprowadził po raz pierwszy tak znaczące dzieła, jak: VII Symfonia Dymitra Szostakowicza, Symfonia Faustowska Ferenca Liszta, September Symphony, Missa pro Pace, II Koncert fortepianowy Wojciecha Kilara, czy Planety Gustava Holsta. Współpracował z Elżbietą Penderecką przy organizacji lubelskich koncertów w ramach XIV i XV Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. W latach 2013-2015 związany był z Teatrem Muzycznym w Lublinie, gdzie pełnił funkcję kierownika muzycznego czterech premierowych spektakli oraz pracował na stanowisku dyrektora artystycznego.
Z jego udziałem rejestrowano programy radiowe i telewizyjne. Nagrywał m. in. dla TVP2, II Programu PR, Telewizji Ukraińskiej, Telewizji Egipskiej (z Cairo Symphony Orchestra), Telewizji Albańskiej (z Orkiestrą Symfoniczną Radia i Telewizji w Tiranie). Jego dyskografia zawiera osiem albumów CD, z czego sześć wydanych przy współpracy z firmą fonograficzną DUX. Pozostałe dwa albumy ukazały się za granicą - we Francji (Orphée) i w Korei Południowej (SEM Gramophone).
Ważnym obszarem działalności Piotra Wijatkowskiego jest praca badawcza, dydaktyczna i organizacyjna na rzecz Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Z uczelnią związany jest zawodowo od ponad dwudziestu lat, realizując na Wydziale Artystycznym prace badawcze w dyscyplinie sztuki muzyczne oraz prowadząc zajęcia dydaktyczne. Jest autorem publikacji, a także aktywnym uczestnikiem konferencji naukowych oraz zagranicznych wizyt studyjnych i szkoleniowych (Niemcy, Francja, Luksemburg). Obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni. Od 2019 roku pełni funkcję dyrektora Instytutu Muzyki oraz przewodniczącego Rady Naukowej tegoż instytutu.
W 2008 roku Piotr Wijatkowski wystąpił w roli dyrygenta w filmie fabularnym „Wiosna 1941” (reż. Uri Barbash), zrealizowanym w koprodukcji polsko-izraelskiej.
Wyobraźcie sobie letni dzień na czeskiej wsi pod koniec XIX wieku. Antonín Dvořák, w kapeluszu i z notatnikiem pod pachą, przechadza się po ogrodzie przy zamku Sychrov. Z daleka słychać szum fontanny i śpiew ptaków, a w jego głowie rodzą się pierwsze szkice do Koncertu skrzypcowego a-moll op. 53. Utwór powstał w 1879 roku z myślą o wielkim Josephie Joachimie, choć ten nigdy nie zdecydował się go wykonać. Ostatecznie dzieło zabrzmiało po raz pierwszy w Pradze w 1883 roku w interpretacji Františka Ondříčka. Muzyka wciąga od pierwszych taktów – nie jest to klasyczny pojedynek solisty z orkiestrą, lecz raczej rozmowa pełna napięcia i porozumienia. Skrzypce prowadzą melodię, która raz tańczy w rytmie furianta, innym razem pogrąża się w zadumie dumki. To muzyka nasycona słowiańską duszą, a jednocześnie kunsztowna i wirtuozowska, jakby kompozytor chciał powiedzieć: „moje serce i moja ziemia brzmią tak właśnie”.
W drugiej części koncertu przeniesiemy się o kilkadziesiąt lat i tysiące kilometrów dalej, na skute lodem pustkowia Antarktydy. Ralph Vaughan Williams – Anglik, którego życie przypadło na dramatyczną pierwszą połowę XX wieku – znalazł inspirację w historii wyprawy kapitana Scotta. Najpierw napisał muzykę do filmu Scott of the Antarctic, a później, przetwarzając ją i rozwijając, stworzył VII Symfonię, znaną jako Sinfonia Antartica. Jej prawykonanie w 1953 roku w Manchesterze stało się wydarzeniem – publiczność po raz pierwszy mogła usłyszeć, jak dźwiękiem można namalować lodowy krajobraz. Kompozytor wykorzystał nie tylko orkiestrę, ale także sopran, żeński chór i instrumenty nietypowe: organy, wibrafon, celestę i rzadki eolifon, imitujący wiatr. Efekt jest poruszający – muzyka nie tyle opisuje, co zanurza słuchacza w świecie ciszy, przestrzeni i nieuchronnego dramatu. Vaughan Williams opatruje każdą część cytatem: z Pisma Świętego, poetów czy z dziennika Scotta, przypominając, że Antarktyda to nie tylko przyroda, lecz także lustro ludzkiej odwagi i kruchości.
Koncert dla dzieci
26 kwietnia 2026 16:00
Koncert dla dzieci
31 maja 2026 16:00
Bilety wkrótce!
