Saint-Saëns | Elgar

Anna Komusiński jest 18-letnią wiolonczelistką posiadającą podwójne obywatelstwo meksykańskie i polskie. Jej kształcenie i działalność artystyczna rozwijają się pomiędzy Europą i Ameryką. Jej interpretacje charakteryzują się solidnym przygotowaniem technicznym, dojrzałością muzyczną oraz wyraźną wrażliwością ekspresyjną.
Naukę gry na wiolonczeli rozpoczęła w Meksyku, w Suzuki Cello Studio w Lublin, w oparciu o Metodę Suzuki, gdzie jej rodzice byli jej pierwszymi nauczycielami gry na wiolonczeli. Następnie była uczennicą uznanego polskiego pedagoga Henryka Zarzyckiego, będąc jego ostatnią uczennicą. Swoją edukację kontynuowała w takich instytucjach jak University of Music and Performing Arts Vienna (mdw), Musikakademie Liechtenstein, Musica Mundi School w Belgii oraz New England Conservatory w Bostonie, w Stanach Zjednoczonych.
Zdobyła pierwsze nagrody w międzynarodowych konkursach, między innymi w International Popper Cello Competition na Węgrzech, National Cello Competition w Polsce oraz Dotzauer Cello Competition w Niemczech.

Jako solistka występowała na takich scenach jak Royal Albert Hall w Londynie, Musikverein w Wiedniu, Victoria Hall w Genewie oraz Jordan Hall w Bostonie, a także na wielu innych prestiżowych scenach.

Jej działalność koncertowa obejmuje współpracę z orkiestrami z Europy i Ameryki, między innymi z Filharmonią Lubelską w Polsce, Filharmonią w Querétaro, Filharmonią Pitești w Rumunii, Orquesta Carlos Chávez w Meksyku, L’Orchestre de Chambre de Vannes we Francji oraz Orkiestrą Kameralną Lublin.

Równolegle do działalności koncertowej Anna uczestniczy w projektach, które przybliżają muzykę społecznościom o ograniczonym dostępie do kultury, w szczególności osobom starszym. Dla niej muzyka stanowi również przestrzeń spotkania, komunikacji i więzi międzyludzkiej.

Obecnie kontynuuje rozwój swojej edukacji i międzynarodowej działalności artystycznej jako solistka i kameralistka, łącząc koncerty, zaawansowane studia oraz nowe projekty muzyczne w Europie i Ameryce.

Anna gra na wiolonczeli z XVIII wieku, hojnie udostępnionej jej w ramach wypożyczenia przez prywatną fundację dra Petera Haubera w Berlinie, oraz na smyczku firmy Hill & Sons z Londynu

Marta Gardolińska to dyrygentka ceniona za wyrazistą klarowność interpretacyjną, przemyślane programowanie oraz głębokie zaangażowanie w promowanie polskiej muzyki. W latach 2021-2025 pełniła funkcję dyrektor muzycznej Opéra national de Lorraine, gdzie jej produkcje przyciągnęły międzynarodową uwagę dzięki wrażliwości muzycznej i wyczuciu teatralnemu.

Sezon 2026/27 przyniesie jej debiuty z Cincinnati Symphony Orchestra, Baltimore Symphony Orchestra, BBC Symphony, Grand Theatre de Geneve oraz ORF Radio-Symphonieorchester Wien, a także powrót do Barcelona y Cataluna Symphony Orchestra and Minnesota Symphony. Zadebiutuje również na Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Warszawie.

Jako gorąca orędowniczka polskiego repertuaru, Marta regularnie włącza do swoich programów utwory Lutosławskiego, Bacewicz i Szymanowskiego. Jej inscenizacja opery Manru Paderewskiego w Nancy w 2022 roku zdobyła Grand Prix Stowarzyszenia Krytyków Francuskich.

Na scenie koncertowej współpracowała z takimi zespołami jak London Symphony Orchestra, Swedish Radio Symphony Orchestra, City of Birmingham Symphony Orchestra, Orchestre national du Capitole de Toulouse, Royal Northern Sinfonia, Royal Scottish National Orchestra, Scottish Chamber Orchestra oraz Orchestre de chambre de Paris. W latach 2022–2024 pełniła funkcję głównej dyrygentki-gościnnej Orquestra Simfònica de Barcelona i Nacional de Catalunya (OBC).

Jej międzynarodowa rozpoznawalność wzrosła po współpracy z Bournemouth Symphony Orchestra, co zaowocowało udziałem w programie Dudamel Fellowship przy Los Angeles Philharmonic w sezonie 2019/20. Asystowała tam Gustavo Dudamelowi przy nagraniu koncertowym IV Symfonii Ivesa dla Deutsche Grammophon, które zdobyło nagrodę Grammy, a w 2021 roku zadebiutowała w Hollywood Bowl, powracając tam rok później.

Marta studiowała dyrygenturę na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz na Uniwersytecie Muzycznym i Sztuk Scenicznych w Wiedniu, a także uczestniczyła w kursach mistrzowskich prowadzonych m.in. przez Bernarda Haitinka, Petera Eötvösa, Simone Young, György’a Kurtága i Marin Alsop. Pełniła funkcje dyrygentki-rezydentki w Akademischer Orchesterverein Wien oraz głównej dyrygentki i dyrektorki artystycznej orkiestry TU-Orchester Wien.

Jest laureatką konkursów dyrygenckich im. Lutosławskiego i Felixa Mendelssohna, półfinalistką Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego w Hongkongu, a w latach 2017–2019 była Associate Fellow w ramach programu Taki Alsop Conducting Fellowship. W 2024 otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii Muzyka.