Pawlak | Kos-Nowicki

Jeden z najbardziej wszechstronnych polskich pianistów młodego pokolenia. Zwycięzca wielu międzynarodowych konkursów, m. in. V Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Maj Lind w Helsinkach (2022) i XI Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Darmstadt (2017), faworyt publiczności XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2025), a także laureat konkursów chopinowskich w Pekinie (2016), Budapeszcie (2018) i Krakowie (2019), laureat Międzynarodowego Konkursu Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie (2019), Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (2022) i Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych w Warszawie (2023).

Koncertował w szeregu krajów Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Chinach i Japonii. Występował z wieloma orkiestrami, m. in. Filharmonii Narodowej, Bałtyckiej, Świętokrzyskiej, Dolnośląskiej i Fińską Radiową Orkiestrą Symfoniczną. Koncertował na takich scenach jak Filharmonia Berlińska, Filharmonia Petersburska, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Sala Verdi w Mediolanie czy Teatr La Scala oraz na festiwalach takich jak „Kissinger Sommer” w Bad Kissingen czy „Chopin i jego Europa” w Warszawie.

W sezonie 2026/2027 występuje w Stanach Zjednoczonych, Chile, Hiszpanii, Belgii, Ukrainie, na Węgrzech i w Polsce. W tym czasie współpracuje m.in. z orkiestrami Filharmonii Bałtyckiej, Łódzkiej, Pomorskiej, Zielonogórskiej, Lubelskiej, Toruńską Orkiestrą Symfoniczną i Wrocławską Orkiestrą Barokową, wykonując koncerty Mozarta, Beethovena, Chopina, Schumanna i Rachmaninowa.

W dorobku fonograficznym ma trzy płyty, wszystkie nagrane na instrumentach historycznych. W styczniu 2025 roku ukazał się album z muzyką kameralną Józefa Elsnera, nagrany z muzykami Wrocławskiej Orkiestry Barokowej, w lutym 2025 roku Narodowy Instytut Fryderyka Chopina wydał debiutancki album solowy artysty z muzyką Fryderyka Chopina: rejestracja jego występów podczas II Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych, a w marcu 2026 miała miejsce premiera płyty duetowej z Mikołajem Zgółką z utworami Henryka Wieniawskiego, wydanej przez Narodowe Forum Muzyki.

Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 6 lat w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku pod kierunkiem Ewy Włodarczyk, a następnie kontynuował naukę u prof. Waldemara Wojtala, aż do zakończenia studiów w 2021 roku. Szkołę muzyczną ukończył również w klasie organów dr Hanny Dys, studiował również dyrygenturę w klasie prof. Marcina Nałęcza-Niesiołowskiego oraz prof. Zygmunta Rycherta. Od 2024 roku jest również studentem prestiżowej International Piano Academy Lake Como.

Pianista angażuje się w przywracanie improwizacji do świata muzyki klasycznej. Inspiruje się w tym zakresie historyczną praktyką wykonawczą, np. poprzez wykonywanie improwizowanych kadencji w koncertach Mozarta. Na konkursie chopinowskim w Darmstadt oprócz 1. nagrody uzyskał również nagrodę za najlepszą improwizację na tematy z „Wolnego Strzelca” Webera. W 2020 roku otrzymał drugą nagrodę w konkursie improwizacji fortepianowej „Transatlantyk Instant Composition Contest” w ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Katowicach.

Oprócz kariery pianistycznej, Piotr Pawlak jest również laureatem konkursów organowych oraz olimpiad matematycznych. W 2020 roku obronił pracę magisterską w zakresie matematyki na Uniwersytecie Gdańskim.

Pochodzi z Lublina. Absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie kształcił się pod kierunkiem prof. Bogusława Madeya. Uczestniczył w kursach dyrygenckich prowadzonych przez Sir Colina Daviesa i Jerzego Salwarowskiego. Laureat III Ogólnopolskiego Przeglądu Młodych Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku, stypendysta Ministra Kultury i Sztuki.

Jest cenionym interpretatorem muzyki oratoryjnej oraz dzieł klasycznych. Nie stroni również od muzyki innych epok oraz dzieł najnowszych. Zadebiutował w 1999 r. w sali Filharmonii Lubelskiej jako dyrygent Orkiestry Trybunału Koronnego. Współpracował także z orkiestrami: Filharmonii Podkarpackiej, Filharmonii Zielonogórskiej, Filharmonii Świętokrzyskiej, Filharmonii Kaliskiej, Elbląską Orkiestrą Kameralną oraz zespołem muzyki dawnej Altberg Ensemble. W latach 2000-2010 był szefem Nowej Orkiestry Kameralnej. W 2010 r. z jego inicjatywy rozpoczęły działalność chór i orkiestra Warsaw Camerata.

Ma w swoim dorobku archiwalne nagrania dla Polskiego Radia, m.in.: Divertimenta S. Czarneckiego z Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie, Czterech pór roku A. Vivaldiego z Katarzyną Dudą, oratorium Mesjasz G. F. Haendla z Emmą Kirkby i Michelem Chancem, Koncertu fortepianowego Es-dur op. 42 F. Riesa i in. Dokonał szeregu prawykonań utworów kompozytorów polskich i zagranicznych, m.in.: P. Mossa, R. Twardowskiego, A. Williamsa, J. Dawe’a.

Współpracował z wieloma znakomitymi solistami, m.in.: Emmą Kirkby, Leonorą Armellini, Michaelem Chancem, Martinem Garcia Garcia, Joanną Woś, Agatą Szymczewską, Krzysztofem Jakowiczem, Tomaszem Strahlem, Marcinem Zdunikiem czy Pawłem Kowalskim.