„ZaśpiewajMy!”. Koncerty chórów z okazji...
23 maja 2026 16:00
Bilety do kupienia w kasie Filharmonii
19 czerwca 2026 19:00
Program
Antonín Dvořák Koncert wiolonczelowy h-moll, op. 104
Witold Lutosławski Koncert na orkiestrę
Wykonawcy
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Lubelskiej
Tomasz Strahl – wiolonczela
Marek Pijarowski – dyrygent
Marek Pijarowski – dyrygent
Marek Pijarowski od najmłodszych lat odznaczał się wybitnymi uzdolnieniami muzycznymi. Opanował grę na kilku instrumentach m.in. na fortepianie, skrzypcach, oboju i organach. Studia dyrygenckie, które odbywał w ówczesnej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu pod kierunkiem prof. Tadeusza Strugały, ukończył uzyskując dyplom z wyróżnieniem, a uzupełniał je w latach 1971-1973 na Międzynarodowych Kursach Muzycznych w Weimarze, pracując pod kierunkiem znakomitego dyrygenta łotewskiego – Arvida Jansonsa. W roku 1977 uzyskał stypendium rządu austriackiego doskonaląc swe umiejętności u prof. Carla Oesterreichera w słynnej Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Wiedniu. W tym czasie miał okazję bezpośrednio zetknąć się ze sztuką dyrygencką i osobiście poznać takich mistrzów batuty jak: Herbert von Karajan, Leonard Bernstein, Zubin Mehta, Georg Solti czy Claudio Abbado. W roku 1974 wziął udział w II Ogólnopolskim Konkursie Dyrygenckim w Katowicach, podczas którego – będąc najmłodszym uczestnikiem – zdobył I nagrodę oraz specjalną nagrodę orkiestry Filharmonii Śląskiej. Sukces ten zaowocował licznymi zaproszeniami do wielu filharmonii m.in. do Filharmonii Narodowej i WOSPR-u.
W latach 1974-2002 związany był z Filharmonią Wrocławską, początkowo jako asystent dyrygenta, następnie – od roku 1975 – jako drugi dyrygent, a w latach 1980-2002 pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego tej instytucji, będąc również w początkowym okresie odpowiedzialnym za organizację Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego Wratislavia Cantans. Ponadto współpracował z Filharmonią Krakowską jako jej pierwszy dyrygent, z Filharmonią Pomorską w Bydgoszczy jako stały gościnny dyrygent. W okresie od 1980 do 2000 roku pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu, a w latach 1986-1987 także dyrektora artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju. W latach 2002-2005 był dyrektorem artystycznym i pierwszym dyrygentem Filharmonii im. Artura Rubinsteina w Łodzi, a w okresie od 2007 do 2021 roku pełnił funkcję dyrygenta-szefa Orkiestry Symfonicznej Filharmonii im. Tadeusza Szeligowskiego w Poznaniu.
Od 50 lat nieprzerwanie prowadzi niezwykle aktywną działalność dyrygencką, koncertując ze wszystkimi orkiestrami filharmonicznymi i radiowymi w Polsce. Wielokrotnie prowadził również koncerty z polskimi zespołami poza granicami kraju, m.in. z Filharmonią Narodową (Niemcy), NOSPR-em (Hiszpania, Francja), Filharmonią Krakowską (Francja), Sinfonią Varsovią (Hiszpania), Filharmonią Łódzką (Włochy, Hiszpania), odbył szereg tournée z Filharmonią Wrocławską, m.in. w Hiszpanii, Francji, Włoszech, Niemczech, Holandii. Dokonał wielu archiwalnych nagrań m.in. dla Polskiego Radia. Współpracował ściśle z Eastern Music Festival w Greensboro oraz Texas Music Festival w Houston (USA), a także z Orkiestrą Prezydencką w Ankarze. Sztukę dyrygencką Marka Pijarowskiego mogli poznać melomani w większości krajów europejskich oraz w Egipcie, Izraelu, Kanadzie, Chinach, USA, Meksyku, Korei Płd. i na Kubie.
W roku 1997 uzyskał tytuł profesora sztuki muzycznej. Od wielu lat związany jest z Akademią Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, w której prowadzi klasę dyrygentury, pełniąc jednocześnie funkcję dyrektora Instytutu Dyrygentury oraz wcześniej – funkcję prorektora tej Uczelni. W latach 2006-2019 prowadził klasę dyrygentury w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Był twórcą i kierownikiem artystycznym szeregu ważnych inicjatyw, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Studentów Dyrygentury im. Adama Kopycińskiego organizowanego przez wrocławską Akademię Muzyczną. Pełni funkcję przewodniczącego jury tegoż konkursu, ponadto wielokrotnie przewodniczył jury Międzynarodowego Przeglądu Młodych Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku. Był także jurorem Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach. Wielu jego absolwentów sprawuje kierownicze funkcje w instytucjach muzycznych w kraju i za granicą.
Marek Pijarowski był promotorem bądź recenzentem wielu przewodów doktorskich, postępowań habilitacyjnych, postępowań o nadanie tytułu profesora sztuk muzycznych oraz laudatorem lub recenzentem w postępowaniach o nadanie tytułu doktora honoris causa polskich uczelni muzycznych wybitnym mistrzom batuty m.in.: Jerzemu Semkowowi, Tadeuszowi Strugale, Gabrielowi Chmurze, Helmutowi Rilingowi, Neville’ovi Marrinerowi, Joshua Rifkinowi, Jerzemu Maksymiukowi, Kurtowi Masurowi i Stanisławowi Skrowaczewskiemu.
Uhonorowany wieloma nagrodami, odznaczeniami, w tym m.in.: złotym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Wrocławską Nagrodą Naukową, Medalem Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Medalem za zasługi dla Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt działalności.
W 2021 roku Senat Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu nadał prof. Markowi Pijarowskiemu tytuł doktora honoris causa tej Uczelni.
Opis
Antonín Dvořák długo powtarzał, że wiolonczela to instrument „zbyt nosowy w górze i zbyt niewyraźny w dole”. Przez lata odrzucał pomysł pisania koncertu na ten instrument. A jednak to właśnie on stworzył jeden z najpiękniejszych koncertów wiolonczelowych w historii. Stało się to w Nowym Jorku, gdzie Dvořák pełnił funkcję dyrektora tamtejszego konserwatorium. Wbrew swoim wątpliwościom napisał dzieło pełne dramatyzmu, tęsknoty i wielkich melodii, które od razu podbiło sale koncertowe świata. Co ciekawe – w finałowych fragmentach wplótł wspomnienie o dawnej miłości, Josefínie Kounicovej, która niedługo przedtem zmarła. To sprawiło, że koncert stał się dla niego nie tylko arcydziełem symfonicznym, ale też bardzo osobistym pożegnaniem.
Od Ameryki końca XIX wieku przeniesiemy się do Polski lat pięćdziesiątych. Witold Lutosławski napisał swój Koncert na orkiestrę w 1954 roku na zamówienie dyrygenta Witolda Rowickiego i Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia. Kiedy Rowicki zamówił u Lutosławskiego ten utwór, kompozytor miał poważne wątpliwości. Nie lubił pisać „pod hasła” i nie chciał tworzyć muzyki, która byłaby czysto ilustracyjna. Ostatecznie zgodził się – ale zrobił to po swojemu. Wziął ludowe tematy i przetworzył je tak, że momentami trudno je rozpoznać. Efekt zachwycił: premiera w 1954 roku była ogromnym sukcesem, a Koncert na orkiestrę szybko stał się jednym z najczęściej wykonywanych polskich utworów XX wieku. A jego finałowa passacaglia i fuga do dziś robią piorunujące wrażenie na publiczności.
Najbliższe koncerty
Kalendarz
„ZaśpiewajMy!”. Koncerty chórów z okazji...
23 maja 2026 19:00
Bilety do kupienia w kasie Filharmonii
Koncert dla dzieci
Koncert z muzyką z gier....
31 maja 2026 16:00
Niezwykłe wydarzenie, które przeniesie Was w świat kultowych gier wideo! Podczas koncertu usłyszycie na żywo najbardziej rozpoznawalne melodie z takich hitów jak Super Mario Bros, Angry Birds, Tetris czy World of Warcraft. Muzyce towarzyszyć będą barwne wizualizacje, które sprawią, że poczujecie się jak bohaterowie ulubionych gier.
Bilety wkrótce!
